Flokke de speurhond
Flokke gaat speuren Deel 1

Flokke de bouvier hebben wij in februari 2010 op
Valentijnsdag gekregen via de bouvier supporters.
Onze vorige boef overleed in december 2009 en
we waren het al snel eens dat we weer een nieuwe
boef wilde.
Onze keus viel op Flokke, 3 jaar, een reu met een
sterk karakter en hij had nog wel wat puntjes waar aan
gewerkt moest worden. Dat vonden wij geen probleem
en zo was de overdracht van Flokke met een week rond.
Wij werden zijn derde baasje. De klik om het zo maar te noemen was er meteen en we gingen aan de slag met knuffelen, genieten, trainen en wandelen, héél veel wandelen want Flok kan van wandelen geen genoeg krijgen. Al snel merkten we wat de gedragprobleempjes waren, hij was al snel de schrik uit de buurt. Niet agressief hoor maar zo overenthousiast naar andere honden en natuurlijk lomp dat dat wel eens tot mopperende baasjes leidde en dat vonden wij toch wel vervelend. Bert Smallenbroek heeft ons goede adviezen gegeven en zo konden wij weer verder.

Na verloop van tijd merkten we toch dat het nog niet goed zat en dat we dichterbij hulp nodig hadden en zo zijn we bij Simone van der Hoeven, gedrachstherapeute, terechtgekomen. Zij legde ons veel uit over het gedrag van Flokke, en wat we er aan konden gaan doen. Flokke is heel snel afgeleid en vindt alles maar snel saai. Flokke is een hond die zijn hersens moet gaan gebruiken, ja ja, hij is eigenlijk wel heel intelligent (ha ha, maar nog veel meer eigenwijs ). Het advies was lopen naast de fiets om zijn energie kwijt te raken en gaan speuren.
Ik moest daar eigenlijk wel om lachen. Hij die alleen maar op hondenjacht is om te spelen moet nu gaan speuren. Ik was wel heel benieuwd hoe dat zou gaan. Een week later was de proefles speuren al gemaakt en stonden we daar in het bos bij Henk en Brenda Bouman, speurhondeninstructeurs in Amersfoort.
Flokke was vreselijk druk en wilde maar rennen maar zat aan de lijn dus kreeg daar de kans niet voor. Na de uitleg van Henk hoe het speuren in zijn werk gaat begonnen we aan de eerste opdracht. Flokke deed het niet slecht, vond het stokje wat een paar meter verder lag niet meteen maar vond het wel met wat bij sturen.
De tweede en derde keer ging het al wat beter en zo gingen we het bos in om voor het eerst echt te speuren naar de trainer. De trainer zet het spoor uit d.m.v. gewoon een stuk te lopen en zich dan te verstoppen. Wij mensen verliezen zoveel huidschilfers als wij lopen en dat is dan het spoor wat de honden gaan volgen. Met een portofoon geeft hij dan door dat je mag gaan starten. Je laat de hond aan een stukje stof ruiken waar de geur van de trainer aan zit, dit stofje zit in een plastic zakje zodat jou geur er niet aan zal komen. Met een speurtuig om en de lange lijn geef je het commando zoek en ga je op pad en zorg je ervoor dat je de hond niet belemmerd in zijn zoektocht. Je gaat het gedrag van je hond leren lezen, best moeilijk hoor maar wel heel erg leuk. Flokke deed het best leuk ondanks dat hij super ongeconcentreerd is en ik het natuurlijk ook nog moet leren en dus ook wel wat fout deed.

Na drie speurtochtjes was het einde van de les. Flokke was een stuk rustiger en relaxter en ik ook wel eenbeetje moe maar wel heel enthousiast. Ik wist meteen dit is het, dit gaan we doen.  De eerste echte speurafspaak werd gemaakt voor de week daarna.
Nou daar gingen we dan een week later, Flokke weer heel druk en blij toen hij het bos en de trainer zag. Het eerste spoor werd gezet en Flokke deed het geweldig. Wat een enthousiasme en een drang om Henk te vinden, zo leuk om te zien dat je hond die zo ongeconcentreerd is dit zomaar wel doet. Het uur vloog voorbij en de sporen werden steeds langer en ook wel moeilijker maar we deden het niet slecht. Bij het laatste spoor stonden we oog in oog met een ree.
Ja hoor dat heb ik weer dacht ik en wat nu, Flokke had natuurlijk alleen nog maar oog voor de ree maar na een poosje stil te hebben gestaan liep hij weer verder maar sloeg het verkeerde pad in omdat de ree daar ook heen was gelopen.
Even overleggen via de portofoon, hoe los ik dit op? Met een beetje aansporing met de lijn pakte hij toch het spoor weer op en liep wonderbaarlijk op zijn einddoel af.
Top hoor, o zo leuk wat was ik trots. Henk had wel even de twijfels gehad of Flokke het zou doen maar was zeer tevreden, zeker voor de eerste keer. Maar het belangrijkste is dat Flokke het leuk vind en ik ook natuurlijk.
Op deze manier ben je heel intensief met je hond bezig, je leert je hond zijn gedrag beter te lezen, het kost veel energie maar geeft veel voldoening (en veel spierpijn in je benen ha ha). "s Avonds was Flokke heerlijk ontspannen en sliep bijna de hele avond. Over drie weken hebben we de tweede speurles en zien daar er nu al erg naar uit.Zo zie je maar dat ieder hond kan gaan speuren. We laten jullie weten hoe het ons vergaat.

Groetjes van Flokke en Jenny
Deel 2

In het magazine van maart schreef ik een stukje hoe ik op advies van een gedragsdeskundige met mijnbouvier aan het speuren ben geslagen. Dit om te kijken of we hem wat meer relaxter  kunnen krijgen vooral op het buitengebied.
Zo we zijn nu 6 speurlessen verder. De afgelopen weken zijn heel verschillend verlopen. Iedere keer is het weer een verrassing hoe het zal gaan. Flokke is buiten natuurlijk een super ongeconcentreerde bouvier dus daar kan je van alles van verwachten. Zo goed als het de eerste keren ging, zo een potje maakte hij er de twee keren daarna van. Elke kruising die we maar tegen kwamen ging hij de verkeerde kant op, maar bij de tweede poging koos hij dan toch voor de goede kant, dus speuren deed hij wel. Ik moet natuurlijk ook nog veel leren en zie niet altijd aan zijn houding of hij echt wel zeker het goede spoor heeft. Om hem wat meer
tijd te gunnen om het spoor te ruiken heb ik mijn tempo van het lopen wat terug moeten nemen. Zo kan hij op kruisingen wat beter het spoor op pikken (tenminste dat is de bedoeling maar met Flokke weet je het nooit).

Wat wel heel duidelijk aan hem te merken was was dat als we gespeurd hadden hij heerlijk relaxt die dag verder was en nog meer de dag daarna. De 5e les ging het opeens weer een stuk beter met het speuren. Ondanks dat hij elk vogeltje in de bomen altijd even moet bekijken en bij elk ander geruis of geritsel weer weg kijkt volgde hij het spoor prima. Waren we net zo goed op gang komen we opeens twee wandelaars met hond tegen. Dus ik meteen met de gedachten nou daar gaan we, weg spoor hij wil natuurlijk achter die hond aan. Maar nee hoor na even neusje neusje en de mensen uitgelegd te hebben dat we aan het speuren zijn
koos hij toch voor de andere kant en volgde het goede spoor.
Nou, ik was zo trots op hem. Mijn Flokke die geen hond kan weerstaan loopt zomaar door. Het kan dus echt.
Even later zien we in de verte het andere speur stel lopen maar ook daar trekt hij zich weinig van aan. Even kijken en gewoon zijn weg weer volgen. Wat ook een hele verandering was was dat hij nu heel enthousiast op de trainer afkwam als hij hem gevonden had. Dit deed hij de voorgaande keren niet. Hij keek dan even zo van ja ik heb je wel gezien maar ik loop alvast even door. Nu kwam hij zijn beloning halen. Trots en voldaan gingen we naar huis.

Vandaag had hij soms weer wat meer moeite om het goede spoor te volgen. Zo kwamen we weer eens een paard met wagen tegen en omdat hij zeer resoluut dat pad in wilde waar dat paard in ging dacht ik dat hij achter het paard aan wilde en niet het spoor volgde en hield hem vervolgens tegen door hem stil te zetten. Hierdoor begon hij te twijfelen en draaiden zich om
en nam het andere pad. Door de portofoon gaf ik door welke kant we op gingen en die was dus fout. Ik had op Flokke moeten vertrouwen, hij had het juiste spoor gevolgd. Knap hoor.
Nou daar heb ik weer van geleerd,ik moet meer vertrouwen hebben in mijn hond.
En zo was vandaag les 6 ook weer voorbij. Voldaan en een kilo zwaarder door al het zand aan zijn poten gingen we naar huis. Na een stevige schoonspuit beurt en een bak voer viel hij (wij) ja ik ook heerlijk in slaap. Speuren kost echt veel energie maar is super leuk en ik merk toch hele kleine positieve veranderingen al bij hem.
Over 14 dagen gaan we weer. Ben benieuwd hoe het dan weer gaat.

Tot de volgende keer!

Flokke en Jenny


Stichting
Bouviersupporters
Bemiddelt bij het herplaatsen van Bouviers
© Stichting Bouviersupporters 2010 - 2019