23 juni

Er is heel veel overleg geweest binnen ons team. Marko moest gered worden..... maar hoe? Zijn baas wilde Marko wel afstaan op voorwaarde dat hij weg zou zijn voordat hij terug kwam uit het verpleeghuis.
Maandag 27 juni komt hij naar huis. Er is dus haast geboden.
Uiteindelijk is besloten dat Marko zaterdag gaat verhuizen naar ons vaste pension in de Eiffel Duitsland.

Dit is naast het herplaatsen daadwerkelijk zelf actie ondernemen om een hond te redden uit een benarde situatie (en hij is niet de eerste).


Mascha en Jantina gaan de lange reis met hem aan. Vandaar uit gaat hij getraind worden en kunnen we rustig op zoek naar een definitieve plek.
De auto wordt Markoproof gemaakt zodat we geen ongelukken krijgen onderweg.


25 juni

Zo na bijna 1000 kilometer gereden te hebbben zijn Mascha en Jantina weer thuis.

Marko heeft zich werkelijk voorbeeldig gedragen! Wat zijn we trots op deze kanjer!
Na ongeveer 10 minuten kregen we hem in de auto. Lokken met wat brokjes deed wonderen!
In de auto keek hij, na een minuut of 2, rustig om zich heen. Na een poosje ging hij zelfs lekker liggen. Wat een vertrouwen.
Aangekomen in Duitsland sprong hij ook zo weer uit de auto. Hij zit nu eerst apart in quarantaine. Zo kan hij ook lekker tot rust komen. Uiteraard wordt er elke dag lekker met hem gewandeld.

We vinden hem zo ontzettend op Scooby Doo lijken dat we hem Scooby gaan noemen.
Nieuwe start, nieuwe naam! Na een uitgebreid afscheid en toch wel een traantje van onze kant, zijn we weer op de terugweg gegaan.
Scooby / Marko
 
Marko is als pup bij zijn huidige baas op de boerderij gekomen. Marko is 6 oktober 2009 geboren. Hij was het maatje van deze alleenstaande man. Met Marko is niet veel ondernomen. Hij mocht lekker hond zijn en in en om de boerderij vertoeven. 1 x per jaar ging de scheermachine erover. Marko was namelijk niet voor de mooiigheid maar voor de gezelligheid.

Tot 6 weken geleden het noodlot toeslag en Marko's baas een hersenbloeding kreeg. Het blijkt nu dat de baas niet meer hersteld en dat hij in een verpleeghuis komt. Familie trok bij ons aan de bel.

Marko moet op zoek naar een nieuw fijn plekje. Op dit moment komt de broer van de baas 2 à 3 x per dag naar hem omkijken en mag hij lekker uit z'n kennel. Omdat de familie geen bouviers kennen en hem nogal imposant vinden zijn Janny en Jantina wezen kennismaken met Marko.

Wij troffen een niet blaffende nieuwsgierige boef achter het hek. Hij liet ons zonder problemen op het erf. Wij schrokken wel enigszins van zijn vacht, het wekenlange gebrek aan vachtverzorging was duidelijk te zien. Maar verder zagen wij een blije Boef die duidelijk alle aandacht maar wat leuk vond.
Marko had nog nooit aan een riem gelopen dus dat hebben we uitgetest. Hij vond het wel ok... Liep vrij snel goed mee.

Afgesproken is dat Marko op zeer korte termijn van zijn vacht wordt ontdaan.

Dat is ook gebeurt.


16 juni:

Marko is gereserveerd. Zaterdag is de kennismaking.

18 juni

Vandaag was er een kennismaking van en met Marko.
Jantina was daar bij aanwezig:

"We hebben Marko meegenomen voor een wandeling langs een landweggetje. Mee lopen aan de riem.... Het was z'n eerste keer, nooit eerder was hij van het erf af geweest. Hij was eerst onzeker, maar liep al vrij snel blij mee. Toen we een eindje op weg waren kwam de autosnelweg in zicht. Ietwat paniek bij het zien daarvan, maar ook snel herstel. Marko vindt bijna alles goed. Als hij toch iets niet leuk vindt ( z'n oren en kont, oren ook veel wondjes en korsten) dan draait hij z'n kop weg. Ik heb hem nog even mee genomen het huis in... Hij was nog nooit binnen geweest. Alles afsnuffelen en gelijk naar de stoel van z'n baas.
Marko is niet gelijk mee, want ze willen overleggen met elkaar en er een nachtje over slapen. "
20 juni

Helaas is de verhuizing van Marko niet door gegaan. Heel triest en vervelend voor alle partijen.

Marko had van de dierenarts kalmerende middelen gekregen en het was net of het averechts heeft gewerkt. Hij was ontzettend opgefokt en in paniek. De druk was veel te groot voor hem. Hij is natuurlijk niks gewend. Tijdens het in de auto zetten is er een bijtincident geweest richting de familie van de eigenaar. Het lijkt gelukkig mee te vallen, maar heel vervelend natuurlijk.

Vervolgens werd hij in de auto dusdanig bezitterig naar verschillende voorwerpen dat de potentiële baasjes en de familie van de huidige baas het niet aandurfden. Best begrijpelijk, met drie personen anderhalf uur in een auto en dan Marko op de achterbank.

Maar o wat ontzettend zonde en verdrietig. We blijven ons best doen om een plek voor Marko te vinden. Dat heeft hij echt verdiend!
26 juni:

We hebben net even gebeld met de opvang. Scooby is een ontzettende lieverd. Hij heeft de nacht goed doorstaan. Heeft af en toe wat geblaft, is nu ietwat schuchter, maar dat is normaal. R. is er ook al achter dat Scooby veel voor voedsel doet. Dat is een enorm voordeel, want als Scooby iets in z'n bek heeft wat hij niet wil af geven dan kun je ruilen. Daar gaat hij nu mee trainen. R. denkt ook dat hij snel herplaatst kan worden.

29 juni:

In de opvang zijn allemaal gek op Scooby. Hij is zo vreselijk lief, maar ook ondeugend.
Hij wil bij iedereen de broekzak er wel af rukken, want daar zitten koekjes in!
Ook gooit hij elke keer z'n voerbak om en eet dan van de grond.( Hij zal wellicht niet beter weten?)
Hij is nog wel wat schrikachtig, omdat alles totaal nieuw voor hem is.

Inmiddels hebben zich weer mensen bij ons gemeld die Scooby wel zien zitten. Zij wonen midden in een natuurgebied. Volgende week gaat Jantina een voorcontrole bij hen doen. Als die goed is en R. denkt dat Scooby zo ver is gaan zij kennismaken.

7 juli

Scooby heeft een heel leuk bouviervriendinnetje. Hij begint wandelen heel leuk te vinden. Net als bij een pup gaat de weg terug naar huis sneller dan de heenweg. Maar dat komt goed.

Gisteren was Scooby niet fit. Sloom en veel slapen. Zij urine was donker. Een plas opgevangen en naar de dierenarts. Hij bleek een blaasontsteking te hebben. Daar heeft hij antibiotica voor gekregen. Vandaag was hij al veel beter. Hij liet het onderzoeken door de dierenarts heel braaf toe.

Jantina is vandaag met haar honden ( Reza en Zandor)op bezoek geweest bij zijn mogelijk nieuwe baasjes.
Haar verslag:

Wat een topadres voor scooby.
De mensen hebben een hotel midden in de natuur.
Aan de voorkant terras voor gasten.
Aan de achterkant is terras waar zij zelf zitten.  Dat terras is omheind,
daarachter nog een megagrote tuin volledig omheind met 2 meter hoog
hek. Als hij niet wil komt hij niet in contact met de gasten.
































In die tuin staat ook nog een kennel, die ze overigens nog nooit gebruikt hebben.
Ze grenzen aan een voormalige dierentuin, deze is niet meer in gebruik, de dieren zijn weg daar gaan ze elke dag wandelen. Ook dat park is volledig omheind.
Mijn honden reageerden super op hen. Ze liep zo met Zandor weg en die vond het prima.
Hun vorige hond, een herder, was een grote probleemhond, kon niet met vreemden en andere honden.

Tot slot nog een video van de tuin.

Nog even uitlaten voor de reis begint.                                               Met wat eten in de auto lokken.
Nieuwsgierig onderzoeken                                Als snel rustig liggen                         Kiekeboe. Wat hebben jullie?
   Het afscheid van Scooby was best wel zwaar
Ze willen Scooby graag zelf halen, dat gaat 19 juli gebeuren.
En heel misschien gaat zijn vriendin ook mee! De mensen hebben altijd 4 bouviers gehad.



19 juli

Vandaag was de kennismaking.

Er was een enorme klik met scooby, zowel met meneer als met mevrouw. Helaas niet met zijn vriendin daarom hebben ze besloten dat zij niet mee is gegaan.
De reis is prima verlopen, hij was wederom heerlijk rustig in de auto. Bij huis aangekomen zijn ze eerst het park in geweest wandelen. Daarna naar het achterterras. Hij heeft nog niet ontdekt dat hij door het poortje ook de tuin in kan maar ze laten hem eerst maar even zelf ontdekken.

Hij is wel erg mager. R. had verteld dat hij blaasontsteking had gehad en een tijdje heel slecht gegeten heeft. Hij was ook al best mager dus dat werkt niet mee dan. R. had m lekker even gebadderd zodat ie lekker fris was.

Hij drinkt wel veel. (waarschijnlijk de stress.) Na het drinken hoest hij nogal, wellicht te gulzig?
Eten wil hij nog niet, alleen wilde hij de aardappels bij mevrouw van het bord gappen.

Scooby vindt het verder allemaal wel gezellig, keutelt dan lekker achter mevrouw aan en dan weer achter meneer.

Het was Scooby zo gegund echter het lot beschikte anders.

Na 3 weken vonden wij de meest fantastische plek voor hem. Anderhalve week geleden zijn zijn nieuwe baasjes hem gaan halen.
Vanaf de eerste dag wilde hij echter al slecht eten en begon hij heel erg te hoesten. Je denkt gelijk aan kennelhoest, echter dat heerste niet in het pension. Een bevriend paraveterinair van de baasjes is langs geweest en had slijmoplossende middelen mee voor hem. Als het met 2 dagen niet beter werd moest de dierenarts bezocht worden.

Helaas het werd niet beter. Scooby begon zich steeds slechter en zieker te voelen. Er kwam ook etter uit zijn bek. Dus naar de dierenarts, Jantina mee geweest. Hij herkende haar weer en kwam gelijk tegen haar aan hangen. Er is bloedonderzoek gedaan, er is een thoraxfoto gemaakt en hij is verder onderzocht. Hij liet alles met zich doen.

Direct werd al duidelijk dat hij een hele zware longontsteking had en dat de waardes van alvleesklier niet goed waren. Dit werd verder onderzocht in het
laboratorium.
De uitslag bleek nog veel verontrustender en ondertussen werd Scooby steeds zieker. De kans op een tumor was ook zeer aanwezig. De medicatie sloeg niet aan.
De dierenarts zei: als het mijn hond was liet ik hem niet langer lijden.

29 juli 2016 hebben wij hem bij de dierenarts laten gaan. Hij is in de armen van Jantina rustig ingeslapen.

We hadden hem nog zoveel mooie jaren toegewenst. De wereld is soms zo oneerlijk.
Rust zacht lieve Scooby.

Onze dank gaat allereerst uit naar de familie G. die hem nog hebben laten genieten van z'n vrijheid en hem vol liefde hebben verzorgd.
Daarnaast willen wij de medewerkers en dierenartsen van dierenkliniek Twente bedanken voor hun inzet!

Ps: Uiteraard hebben wij de nieuwe baasjes niet voor de kosten laten opdraaien. De Stichting Bouviersupporters heeft zowel de dierenarts als de crematie betaald. Dankzij onze donateurs hebben wij dit kunnen bekostigen. Dank u wel.
Stichting
Bouviersupporters
Bemiddelt bij het herplaatsen van Bouviers
Stichting Bouviersupporters 2010 - 2019