Glaucoom
 

Bij mensen komt het relatief vaak voor, maar ook bij dieren kan glaucoom ontstaan. Daarom is het belangrijk te weten welke vormen glaucoom er bestaan en wat de verschijnselen zijn en wat eventueel aan gedaan kan worden.
Bij glaucoom is er sprake van een verhoogde oogdruk. De hoeveelheid vocht in de oogbol is te veel in verhouding met de ruimte. Dit komt omdat de verhouding tussen de aanmaak en afvoer van het kamerwater is gestoord. De afvoer is "geblokkeerd" omdat de pupil groot is en daardoor raakt de zeef (die normaal het kamerwater afvoert) in de oogkamerhoek verstopt. Ten gevolge van de hoge druk in de oogbol ontstaan er allerlei problemen in het oog waardoor er gezichtsvelduitval ontstaat, de oogbol steeds groter wordt en de hond uiteindelijk blind kan worden.

Wat is de oorzaak van glaucoom?

Er zijn verschillende indelingen voor glaucoom:
Primair glaucoom: Bij deze vorm van glaucoom zijn geen andere oogaandoeningen aanwezig, maar het heeft te maken met een verkeerde ontwikkeling.
Primair glaucoom komt als erfelijke oogafwijking voor bij de volgende rassen: De Bassethound, Amerikaanse Cocker SpaniŽl, Bouvier, Beagle, Flatcoated Retriever, Hollandse Herder, Siberische Husky,Tatra en Chow Chow. Deze vorm komt zelden voor bij de kat.

Secundair glaucoom: Bij secundair glaucoom is de oorzaak een oogaandoening, bijvoorbeeld lensluxatie, uveÔtis (ontsteking van de vliezen in het oog) of bv. een tumor, waardoor de afvoer van het oogvocht onvoldoende is.

Absoluut glaucoom: Bij deze vorm zijn de verschijnselen zo ernstig dat niet
meer duidelijk is of er sprake is van primair of secundair glaucoom.
         
Een andere indeling die ook wel gebruikt wordt is:

Acuut glaucoom: de verhoging van de oogdruk treedt zeer snel op, soms binnen een paar uur! dit is vaak het geval bij primair glaucoom.
Chronisch glaucoom: de verschijnselen treden langzamer op en zijn soms lastig te herkennen. Als de chronische vorm lang genoeg blijft bestaan krijgt de hond een vergrote oogbol, omdat de afvoer van het kamerwater geblokkeerd is en de druk steeds hoger oploopt.

Hoe herken je als eigenaar glaucoom?

Om het gezichtsvermogen te behouden is het van belang dat de aandoening snel wordt onderkend en behandeld!
Als u denkt dat uw hond mogelijk glaucoom heeft, waarschuw altijd uw dierenarts:
acuut glaucoom is een spoedgeval!!!!!!



1. Acuut glaucoom:
De verschijnselen van acuut glaucoom zijn een plotseling pijnlijk, te bol en daardoor wat uitpuilend oog. Verder zijn er rode vaatjes zichtbaar in het wit van de oogbol, is de pupil vergroot en komt er een grauwe waas over het hoornvlies.
Daar komt de naam grauwe staar vandaan. Het zicht is zeer beperkt of zelfs geheel verdwenen.

Wanneer de druk boven 40 mm Hg is gedurende 48 uur, zal er al onomkeerbare schade aan het oog ontstaan.

Hoe herkent u acuut glaucoom?
o Pijn, waardoor de hond bang voor aanraking wordt en soms zelfs zeer apathisch is. Hij zit dan vaak met de kop naar beneden.
o Blauw/wit hoornvlies
o Pupilverwijding, ook al schijnt men met een zaklamp in het oog
o Roodheid van de bloedvaatjes op het oog. Dit is zichtbaar als het
bovenooglid iets wordt opgetrokken.
o De hond heeft hoofdpijn
o Vertoont lichtschuwheid
o Begint meestal eenzijdig
o Verlies van gezichtsvermogen
o Bij langere tijd aanwezig zijn, vergroting van het oog


2. Chronisch glaucoom:

Bij drukken hoger dan 25 maar lager dan 40 mm Hg zal het oog zich gedurende een langere periode aanpassen, maar ook dan zal er al schade in delen van de oogbol ontstaan. Het is dus van belang de problemen in een zo vroeg mogelijk stadium te onderkennen. Er is dan een grotere kans op behoud van het gezichtsvermogen en kan veel pijnlijden voorkomen.

Hoe herkent u chronisch glaucoom?
Chronisch glaucoom is veel lastiger te herkennen dan acuut glaucoom.
o In eerste instantie ongelijke pupillen (anisocorie).
o Vaak een witter hoornvlies.
o Zichtbaar zijn van de bloedvaatjes in en op het oog.
o Vergroting van het oog pas zichtbaar op langere termijn.
o Pijnuitingen zijn vaak minder opvallend aanwezig maar zijn er wel. Dit komt omdat chronisch glaucoom geleidelijk ontstaat.


Bij een duidelijke vergroting van het oog is het gezichtsvermogen bij zowel acuut als chronisch glaucoom, bijna altijd onherstelbaar verloren!


Hoe stellen we glaucoom vast?

Het is van belang om direct de dierenarts te waarschuwen. Deze zal proberen om uit te vinden of er sprake is van primair of secundair glaucoom. Bij secundair glaucoom zal behandeling van de onderliggende oogziekte een belangrijke rol spelen. Bij primair glaucoom is de behandeling gericht op het normaliseren van de oogdruk.

Behandeling van glaucoom.

∑Medicamenteus

Het doel van de behandeling van glaucoom is de druk in het oog verlagen. Er zijn verschillende middelen die vaak tegelijkertijd gebruikt kunnen / moeten worden en deze behandeling zal levenslang of tot aan een chirurgische ingreep volgehouden moeten worden, want glaucoom kan niet genezen worden.

Een behandeling met medicijnen is gericht op:
1.Vermindering van de aanmaak van het kamerwater door middel van oogdruppels.
2.Het " ontstoppen" van de oogkamerhoek door pupil vernauwende oogdruppels.
3.Ooginfecties bestrijden door middel van antibioticum houdende zalf.
4.Pijnstilling.
5.Behandeling van de achterliggende oogaandoening.

∑Chirurgisch

Er zijn chirurgische behandelingsmethodes mogelijk om sommige oorzaken van glaucoom te behandelen, deze moeten meestal door een oogarts uitgevoerd worden.
Chirurgische behandeling is gebaseerd op het onklaar maken van de kamerwater producerende cellen of een drainageopening in het oog te maken. Resultaten hiervan zijn zeer wisselend
en op de lange termijn vaak niet voldoende om het probleem op te lossen.

De beste oplossing bij blijvende problemen met het oog, ondanks medicamenteuze
behandeling, is het verwijderen van het oog. Dit lijkt nogal rigoureus, maar de
hond is vaak een dag na de operatie al een andere hond, omdat de pijn weg is!
Ze passen zich heel goed aan hun veranderde zicht en het baasje moet vaak
langer wennen aan het verlies van het oog dan de hond.


Hoe verder ?

Aangezien primair glaucoom meestal een erfelijke aandoening is die recessief vererft, is het verstandig om niet meer met de honden te fokken die deze aandoening hebben.

Als uw hond glaucoom heeft in 1 oog, is het belangrijk om het andere oog regelmatig te laten onderzoeken, of zelfs te behandelen met een pupilvernauwende oogdruppel.

Als dan ondanks alles ook het tweede oog aangetast is, is er nog geen reden om de hond in te laten slapen, want zelfs een hond die uiteindelijk helemaal blind is kan nog een goed leven hebben. Het is wel noodzakelijk om elk geval apart te beoordelen, want de ene hond is de andere niet!






Stichting
Bouviersupporters
Bemiddelt bij het herplaatsen van Bouviers
© Stichting Bouviersupporters 2010 - 2019